அந்த வீட்டில் ஒருவர், வீட்டோடு முடங்கிவிடாமல் அடிக்கடி வெளியே சுற்றிவந்தவர். அதனால் கிடைத்த அறிவில் அவருக்கு இப்படியே இந்த நிலைமையை விட்டுவிட முடியாது என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டது. ஒரு யோசனை தோன்றியது.
கிடைத்த மரக்கட்டைகளை எடுத்து உடைத்து விறகுகளாக்கினார். ஒன்றாகச் சேர்த்துக் கட்டினார். விறகுக்கட்டின் ஒரு முனையில் நெருப்பைப் பற்ற வைத்தார்.
அதைத் தூக்கிப் பிடிக்க முயன்றார், கட்டின் கனம் மிகக் கூடுதலாக இருந்ததால் வீட்டில் இருந்த மற்றவர்களை, “வாருங்கள் ஆளுக்கொரு கை கொடுங்கள்,” என்று அழைத்தார். காத்திருந்தவர்களாக எல்லோரும் சேர்ந்து முன்வந்து விறகுக் கட்டை நெருப்போடு உயர்த்திப் பிடித்தார்கள். அந்த வீட்டுக்கே, ஏன் ஊருக்கே, ஏன் உலகத்துக்கே அந்தத் தீப்பந்தம் வெளிச்சம் தந்தது, குளிரை விரட்டியது.
ரஷ்ய நாட்டில் இந்த நாட்டுப்புறக் கதையைப் போலத்தான் நடந்தது. ஜார் மன்னனின் கொடுங்கோலாட்சிக்கும், மக்களின் துயரங்களுக்கும் முடிவு கட்ட எழுந்த லெனின் திட்டத்தை வகுத்தார். நாட்டு மக்களை அழைத்தார். எல்லோருமாகச் சேர்ந்து புரட்சி செய்தார்கள். மன்னராட்சி இருள் ஒழிந்தது. கொடுங்கோன்மைக் குளிர் விலகியது.
அது உலகம் முழுதும் தாக்கம் செலுத்தியது. உழைக்கும் வர்க்கம் ஆளப்படுவோராக அல்லாமல் ஆள்வோராகத் திகழ முடியும் என்று காட்டியது. உலகத்துக்கே ஒரு முன்மாதிரியாக ரஷ்யாவும், பின் உருவெடுத்த சோவியத் யூனியனும் வெளிச்சம் பாய்ச்சின. உழைப்பாளி மக்களின் ஆளுமையில் உண்மைச் சமத்துவம் மலரும் என்று எடுத்துக்காட்டின.
அப்போது ரஷ்யாவில் நடைமுறையில் இருந்த குழப்பமான ஜூலியன் காலண்டர் முறைப்படி இந்தப் புரட்சி நடந்தது அக்டோபர் 25. உலகின் பல நாடுகளும் புதிய கிரிகோரியன் காலண்டர் முறைக்கு மாறிய நிலையில், ரஷ்ய மன்னன் பழைய முறையை மாற்றாமல் தொடர்ந்தான். உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகிடத் தோதாக, புரட்சிக்கு அடுத்த ஆண்டிலேயே புதிய அரசு காலண்டர் முறையையும் மாற்றியது. அதன்படி 13 நாட்கள் முன் பாய்ந்து அது நவம்பர் 7 என்றானது. இப்படியாக அக்டோபர் புரட்சி நவம்பர் புரட்சியானது.
உலகில் பல நாடுகள் ஏகவல்லாதிக்க அரசுகளிடமிருந்து விடுதலை பெற்றன. தொழிலாளர்களுக்கு எட்டு மணி நேர வேலை, பணிப் பாதுகாப்பு, உரிமைகள், பெண்களுக்கு வாக்குரிமை, அனைவருக்கும் சமமான கல்வி வழங்கும் பொதுப்பள்ளி, சிகிச்சை அளிக்கும் பொதுமருத்துவம், மொழி உரிமை, சமூக நீதி என்று சட்டங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன. அதையெல்லாம் செய்யாவிட்டால் தங்களின் நாடுகளிலும் செங்கொடி ஆட்சி உயரப் பறக்கும் என்ற அச்சத்தால் முதலாளித்துவ அரசுகள் இப்படியான அடிப்படை மக்கள் நலத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தத் தொடங்கின, இன்றளவும் அவை தொடர்கின்றன. நவம்பர் புரட்சியின் செய்தி எங்கும் என்றும் முற்போக்கான, சமத்துவத்துக்கான, சமூகநீதிக்கான இயக்கங்களுக்கு ஓர் ஈர்ப்பு விசையாகச் செயல்படுகிறது.
ஆம், செங்கொடிக்கு, கம்யூனிஸ்ட்டுகளுக்கு ஒருபோதும் தோல்வியில்லை, எப்போதும் வெற்றிதான். இன்றைக்கும் எத்தனையோ ஏற்றத்தாழ்வுகள், நவீன உழைப்புச் சுரண்டல்கள், மறைமுக அடிமைத்தனங்கள், நேரடிப் பாகுபாடுகள் என்றெல்லாம் பலவகை அநீதிகள் தொடர்கின்றன. செங்கொடித் தீப்பந்தம் அவற்றை எரிக்காமல் விடாது. நாடாளுமன்றத்திலோ சட்டமன்றத்திலோ மற்ற ஆட்சிமன்றங்களிலோ எத்தனை இடங்கள் என்பதைத் தாண்டி இந்தத் தீப்பந்தம் இருளை நீக்கும், குளிரை விரட்டும்.
ஒரு ஆலை முதலாளி தன் தொழிலாளர்களை அதிக நேரம் உழைக்க வைக்கத் திட்டமிட்டார். எல்லோரும் வேலை முடிந்து போன பிறகு ஆலைக் கடிகாரத்தின் முள்ளை இரண்டு மணி நேரம் பின்னால் தள்ளிவைத்தார். மறுநாள் தொழிலாளர்கள் வழக்கத்தை விட உற்சாக, குறிப்பிட்ட நேரம் தாண்டிய பிறகும் சோர்வடையாமல் உழைத்தார்கள். முதலாளிக்குக் குழப்பமாகிவிட்டது. இந்நேரம் இவர்கள் சோர்வடைந்திருக்க வேண்டுமே, ஆனால் சுறுசுறுப்பாக இருக்கிறார்களே எப்படி என்று யோசித்தவருக்கு விடை கிடைக்கவில்லை.
ஒரு மூத்த தொழிலாளியை அழைத்து, அனைவரும் அயராமல் உழைத்ததற்குக் காரணம் என்னவென்று கேட்டார் முதலாளி. அந்தத் தொழிலாளி சொன்னார்: “அதுவா முதலாளி, எங்களுக்கு வெகு நாட்களாகவே கடிகாரம் மெதுவாக ஓடுகிறதோ, அதனால்தான் அதிக நேரம் வேலை செய்கிறோமோ என்ற ஐயம் இருந்துவந்தது. நேற்று இரவு நாங்கள் கூடிப்பேசி ஒரு முடிவெடுத்தோம். அதன்படி இன்று காலையில் கடிகார முள்ளை நான்கு மணி நேரம் முன்னால் தள்ளிவைத்தோம்… ஏன் கேட்கிறீர்கள்?”
முதலாளியால் என்ன பதில் சொல்ல முடியும்?
லாபப் பசிக்காக உழைப்பைச் சுரண்டவும், புதுப்புது வழிகளில் ஏமாற்றவும் முதலாளி வர்க்கம் உத்திகள் வகுக்குமானால், ஆட்சியதிகாரங்கள் அதற்கு உடந்தையாகச் செயல்படுமானால் அந்தக் கூட்டுக்களவுச் சூதுகளை வீழ்த்தும் வழிகளை உழைப்பாளி வர்க்கம் கண்டுபிடிக்கும். ஒன்றுபட்ட கரங்களைப் பிரித்துவிட ஏவிவிடப்படும் சாதி, மத பேதங்களையும் பாட்டாளி வர்க்கம் முறியடிக்கும்.
[0][0][0]
‘தீக்கதிர்’ சென்னைப் பதிப்பு ஊழியர்கள் ஒருநாள் முன்னதாக வெள்ளியன்று (நவம்பர் 6) நடத்திய நவம்பர் புரட்சி நாள், பதிப்பின் 33ஆவது ஆண்டு நிறைவு, மூத்த தோழர் மயிலை பாலு தனது மொழிபெயர்ப்பு நூலுக்காக (சாதி) விருது பெற்றமைக்குப் பாராட்டு ஆகிய முப்பெரும் விழாவில் எனது சிற்றுரை.